Dissertatieprijzen

De Stichting Praemium Erasmianum kent dissertatieprijzen toe voor bijzondere dissertaties op het gebied van de geesteswetenschappen en de sociale wetenschappen. De Dissertatieprijs bestaat uit een bedrag van € 3.000 en een oorkonde.

Sinds 1988 verleent de Stichting Praemium Erasmianum jaarlijks dissertatieprijzen. Maximaal vijf prijzen worden toegekend aan jonge onderzoekers in de geesteswetenschappen en de sociale wetenschappen die een proefschrift van bijzonder hoge kwaliteit hebben verdedigd aan een Nederlandse universiteit. Aan de betreffende faculteiten wordt gevraagd kandidaten te nomineren. De Dissertatieprijzen 2019 worden uitgereikt op donderdag 16 mei 2019 in de KNAW. Belangstellenden voor de prijsuitreiking kunnen zich aanmelden via deze link.

Naam:
Bart A.M. Ramakers
Jaar:
1997
Dissertatie:
Spelen en figuren. Toneelkunst en processiecultuur in Oudenaarde tussen de Middeleeuwen en Moderne Tijd

In dit boek wordt voor het eerst in de Nederlandse literatuurgeschiedenis werkelijk onderzoek gedaan naar de verbanden tussen de middeleeuwse processiecultuur en het drama van de Rederijkers. Dr. Ramakers concentreert zich in zijn studie op de beroemde, goed gedocumenteerde Sacramentsprocessie van Oudenaarde enerzijds, en op een groep van niet eerder als samenhangend onderkende en met de processiecultuur te verbinden spelen anderzijds. Stelselmatig plaatst de auteur processie en toneel tegen de achtergrond van de stedelijke samenleving, de feestcultuur van de stad en de religieuze belevingswereld van de laat-middeleeuwse burger. Hierbij komen onder andere theologische twistpunten, de sociale organisatie van de plaatselijke rederijkerij of de iconografie van de afzonderlijke processievoorstellingen aan de orde. Daardoor ontstaat een totaalbeeld, dat op even overtuigende als uitdagende wijze de huidige vragen omtrent een dergelijk laat-middeleeuws en vroegmodern cultuuurverschijnsel zo precies mogelijk beantwoordt. Het belang van deze dissertatie voor het vakgebied van de literatuurgeschiedenis is de zeer brede cultuurhistorische benadering, waarbij de rederijkerij gezien wordt als een verschijnsel dat is ingebed in de lekenvroomheid van de Middeleeuwen, maar deze tegelijkertijd overstijgt met een verbeeldingskracht die wijst op een nieuwe en 'kunstige' benutting van eeuwenoude literaire en dramatische tradities.

Voordracht: Katholieke Universiteit Nijmegen, Faculteit der Letteren
Promotores: Prof. dr. W.M.H. Hummelen, Prof. dr. H. Pleij